Zowel onze Katori als onze aikido-afdeling heeft regelmatig samengewerkt met de ju-jitsuschool van Martina Lucchesi in Amsterdam-Noord. In de Bethelkerk is een leuke zaal gevestigd waar we regelmatig trainden. Martina nodigde Aikidojo uit om zaterdag 28maart een demonstratie te geven tijdens het ‘Japanfestival’. Omdat samenwerken leuk is, vroegen we Bart Brolsma van Aikinokawa om het aikido-deel voor zijn rekening te nemen, terwijl ondergetekende het leuk leek om de overgang tussen ‘zwaard’ en aikido te tonen in de vorm van tachi-dori: het afnemen van het zwaard.
Toen iedereen wat tot bedaren was gekomen van de leuke les van Martina, maakte Tineke een mooi begin met het vertellen van de mythische ontstaansgeschiedenis van de Katori Shinto ryu: Compleet met Chosai, die zijn uitdagers afblufte met een vriendelijk (en ik vermoed uitdagend) moment van gewichtsloosheid.
De stilte in de zaal werd duidelijk hoorbaar toen Tineke haar positie innam in iai-koshi en gefocust haar zwaard oppakte. Haar kiai galmde door de ruimte terwijl iedereen gebiologeerd toekeek.
Na de iai-jutsu lieten we kata’s zien met zwaard, bo en naginata.
Na dit deel was er een korte pauze voordat we verder zouden gaan, maar toen de zaal zijn aandacht teveel verloor viel Arnold mij (zogenaamd) onverwacht aan met een zwaard.
Op deze wijze legden we een verbinding tussen de oude tijd in Japan – toen het zwaard bloederig heerste – en de moderne tijd, waarin ook alle Martial-arts langzamerhand veranderden. Toen ik beter om me heen keek in de zaal, zag ik ook onverwacht treffende illustratie’s in de vorm van een serie bijzondere schilderijen.
Een aanvaller in deze tijd, die het geluk heeft een aikidoka aan te vallen, wordt geneutraliseerd en niet een kopje kleiner gemaakt. Een deel van de mensheid is echter zo volhardend in het willen strijden dat in bepaalde kringen dit toch weer hetzelfde betekent..
Na een randori van Bart Brolsma, gaf hij aan kinderen en volwassenen uit ’t publiek nog een korte beginners-les aikido, geholpen door Arnold, Tineke en mijzelf. Iedereen was enthousiast en ook was er een behulpzame acteur aanwezig, vermomd in een grijs T-shirt, die vroeg of hij zich kon voordoen als bezoeker. Ik zei: DoeMaar.
pictures by Marilou
