Afgelopen zondag vond de vierde gastles in de Aikilab-reeks plaats. In de Aikilab-lessen wordt de gastleraar gevraagd om in de les duidelijk te maken wat hij of zij zelf probeert te ontwikkelen in het Aikido.
Dit keer hebben we Dennis Vorster uitgenodigd. Dennis heeft lange tijd bij onze dojo-vriend Paul Janssen getraind, en traint nu al lange tijd bij een andere goed bekende, Chris de Jongh uit Groningen. Dennis heeft een eigen dojo in Uithoorn en traint ook intensief Brasilian Jiu Jitsu bij Raoul Hiwat , die op zijn beurt Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu beoefent bij Aikidojo Amsterdam. Opvallend stukje toeval is dat Dennis ook nog eens de buurman is van Menno, een andere Katori Shinto Ryu beoefenaar bij Aikidojo. Met zo veel linkjes is het geen wonder dat onze paden zich kruisten.
Dennis gaat los tijdens de warming up
Thema van deze les was Zanshin, de staat van bewustzijn, aandacht en alertheid die je op de mat (en eigenlijk ook daarbuiten) ten alle tijde zou moeten manifesteren. Dennis liet ons hiermee oefenen met een aantal bekende technieken, maar dan met een specifieke opdracht. Bijvoorbeeld door met twee ukes te werken in plaats van met een enkele uke. Hierdoor is het eenvoudiger om alert te blijven (en beter nog, het initiatief te pakken), aangezien je niet hoeft te wachten tot je uke weer is opgekrabbeld.
Zanshin is belangrijk tijdens de hele les. Voor, tijdens en na de techniek.
We hebben de verschillende aspecten van Zanshin verkend met behulp van verschillende technieken: ikkyo, sokumen iriminage en ushiro kiri otoshi.
De opkomst voor de les van Dennis was geweldig.
In het tweede deel van de les heeft Dennis ons een paar oefeningen met de jo geleerd om de flexibiliteit van lichaam en geest te vergroten. Daarna hebben ons gericht op de 13-delige kata, zowel de solo-kata als de bijbehorende kumi-jo.
Dennis leert zijn buurman een lesje.
Dennis, heel erg bedankt voor de inspirerende les! We hopen je vaker te zien.
Komende zondag is er geen Aikido-les bij Aikidojo Amsterdam in verband met de Yuwakai Zomerschool. De week daarop (31 augustus) gaan we door met een gastles van Romeo Biekman.
De derde editie van de zomerserie Aikilabs stond in het teken van de aandachtspunten van Bart Brolsma van Aikinokawa uit Haarlem. In de aankondiging lazen we al termen als ‘Omosa’ en ‘The Box’: titels aan de hand waarvan geprobeerd wordt achterliggende principes met elkaar te delen. Dit delen bleek een gouden greep. Steeds meer deelnemers vinden het leuk een keertje minder aandacht te besteden aan het zo precies mogelijk navolgen van de voorgedane techniek, maar met elkaar te delen hoe je die techniek ongeveer doet en waar je dan steeds tegenaan loopt.
Met humor en een open geest vertelde Bart over hoe hij beweegt als hij alleen zijn gewicht probeert te gebruiken om zo tot een spanningsloze maar effectieve uitwerking van een techniek te komen.
We zagen veel blije gezichten en plezier op de mat. Zijn we verder gekomen? Jazeker. De gewichtsverplaatsing is onmiskenbaar een sleutel-element en om dat goed te leren is oefenen simpelweg voldoende. Je eigen lichaam leert het niet op de wijze zoals een ander dat doet, maar zoekt zijn eigen vorm. “Je moet ’t zelf leren”, is dan ook niet voor niets een Louwiaanse uitspraak!
Afgelopen zondag vond de tweede gastles in de Aikilab-reeks plaats. In de Aikilab-lessen wordt de gastleraar gevraagd om in de les duidelijk te maken wat hij of zij zelf probeert te ontwikkelen in het Aikido.
De leraar van afgelopen zondag was Marjo van den Heuvel, onze vriend uit Brabant. Marjo heeft een eigen dojo: Aikidojo Mill. Hij traint al sinds 1989 en heeft bij ontzaglijk veel leraren getraind. In het dagelijks leven werkt Marjo in de zorg met mensen met een verstandelijke beperking, waarbij hij regelmatig de Aikido-principes toepast.
De fijne punten van het maken van contact worden uit de doeken gedaan.
In deze les werd veel aandacht besteed aan het maken van contact, niet door af te wachten maar door het actief op te zoeken. Daarnaast heeft Marjo uitgelegd hoe hij op zijn werk omgaat met weerstand, wat zich goed liet vertalen in een reeks controletechnieken. Belangrijkste punt was: begin met je hand aanbieden, over het algemeen is meer dan dat niet nodig.
Hoedje op, hoedje af. Laszlo kan er over meepraten.
Belangrijk is ook om met je aandacht in het moment te blijven. Te snel je techniek af willen werken is als een kaassoufflé te snel doorslikken, je kunt hem dan niet meer goed proeven.
Weer een mooie opkomst.
Na de Aikido-les zijn we nog een uur lang doorgegaan met ademhalingsoefeningen, lichaamsverplaatsingen en het gebruik van je massa.
Dank je wel Marjo, voor je mooie les! Hopelijk zien we je snel weer terug.
Marjo’s aanraders voor het inzetten van Aikido buiten de mat.
De aftrap van Aikilab 2025 is een feit! Aikidojo Amsterdam heeft in de zomer van 2025 een serie lessen georganiseerd door bevriende leraren, met een speciale opdracht: maak in de les duidelijk wat je zelf probeert te ontwikkelen in je Aikido.
De eerste leraar in deze reeks was tot voor kort een raadselachtige figuur, gehuld in geheimzinnigheid en mysteriën , maar bleek uiteindelijk gewoon onze eigen Huib van Wersch te zijn. Huib geeft al regelmatig les bij Aikidojo en traint behalve bij Aikidojo Amsterdam ook veel met Bill Planck en Clyde Takeguchi (beide USA).
Onze Mystery Teacher
In deze les heeft Huib aandacht besteed aan het werken vanuit contact, balans en verplaatsing van het eigen gewicht zonder dit te laten merken aan de uke. Dit zowel ongewapend als met de bokken, en uiteraard zoals we van Huib gewend zijn met veel humor en enthousiasme.
Atemi is 70% van het AikidoAls je raak slaat ben je klaar.
Dank je wel Huib, voor deze prachtige aftrap. En ook de deelnemers bedankt voor de prachtige opkomst! Volgende week komt Marjo van den Heuvel ons verblijden met zijn wijsheid. Voor wie belangstelling heeft om te komen, wees welkom. Aan deze lessen zijn geen kosten verbonden.
Zondag 22 juni werd er eerst een uurtje getraind bij ChuShin Dojo, waarna het zover was: Arnold ging op voor zijn 2e dan. Niet alleen zijn gezin kwam kijken maar ook een heleboel andere vertrouwde gezichten verschenen in de zaal en zo kwam het dat er voor alle uit te voeren worpen een onverwachte factor bijkwam: Waarheen werpen we de uke’s ?
Hoewel op de foto’s nauwelijks te zien, bevonden zich aan de zijde tegenover de examencommisie een hoop mensen waarin de uke’s niet terecht mochten komen, dus dat vereiste wat extra aandacht. Het was dan ook een lust voor het oog om te zien met hoeveel kalmte Arnold ondanks de beperkte ruimte de meest exotische techniek uit zijn mouw schudde: Ushiro ryokatadori sumi-otoshi herinner ik me zelfs.
Met trots feliciteert Aikidojo hem dan ook met deze mooie prestatie en we weten zeker dat hij thuis enorm in de watten gelegd gaat worden ! Ook Niels van harte gefeliciteerd. Laslo gaat ’t het eind van het jaar nog een keer overdoen, wie weet met ondergetekende.
Natuurlijk gaan we elkaar weer zien op de aankomende Zomerschool, die dit jaar voor ons zich een stuk dichterbij huis afspeelt, namelijk in het Noord-Hollandse Akersloot. Een klein dorp dat nog dapper weestand biedt tegen de oprukkende modernisering en waar je gewoon in een jaren70 sporthal elkaar de mat op kunt gooien onder het genot van een tosti. Op loopafstand een echte scouting met een vuurplek waar je zeker 10 kerstbomen ongemerkt zou kunnen verbranden, maar waar wij elkaar natuurlijk sterke verhalen gaan vertellen. Meer zien en lezen hierover ? Check de Yuwakai-site !
Op een zomerdag vorig jaar interviewde ik Sumeru. Wat betekent AIKIDO voor hem ? Uit zijn intrigerende verhaal deze ongeveer 10 min. durende samenvatting:
Leuk artikel? Kopieer de URL, deel het op je eigen socials met je eigen commentaar! AIKIDOJO rocks !
Met een lachende shikko en Ivar als uke startte rond 11.45 het 4edan examen van onze leraar Dick. Er was opvallend veel publiek, de verwachtingen waren bij iedereen hoog gespannen en terecht: Als er dit jaar ergens een mooie embu te zien zou zijn, dan was het deze 15e in ChuShin.
Het enige minpuntje was dat de kleine variatie’s die Dick demonstreerde soms voorbij waren voordat je er erg in had. : ” Eh, meester kunnen we het nog één keer zien ?” Op de Amstelkade kan dat altijd, dus gelukkig zijn er ook veel films gemaakt.
Het is overbodig om te veel uit te wijden; Dick’s 4e dan-examen was ‘solid as a rock’ met tegelijkertijd een precies aanvoelen hoeveel elke uke kon hebben.
Als laatste was er de randori, die viral zou gaan op het moment dat wij ’s avonds bij Two Chefs een heerlijk dessert voorgeschoteld kregen. Check de verschillende filmpjes op Facebook !
We feliciteren een beetje ook onszelf en vooral Dick met deze 4e Dan. Wanneer zagen we vorig jaar ook alweer ook zo’n fijn examen ? O ja..dat mooie examen van Han! Het artikel verdween helaas van deze site toen die was gehackt, maar van de uitreiking hebben we nog een korte registratie:
Leuk artikel? Kopieer de URL en deel het op je eigen socials : AIKIDOJO rocks !
Overal ter wereld spreken we van ‘Aikido’ maar alleen in Japan hebben de afzonderlijke lettergrepen in dit woord daadwerkelijk betekenis. Do betekent ‘Weg’; In de zin van dat de titel van een komisch/romantisch boek over een kleptomaan bijvoorbeeld ‘De weg van het gappen’ genoemd zou kunnen worden. Dan hebben we het dus met twee letters al wel over een manier van leven.
In de ‘katamewaza’, het aanbrengen van klemmen, zit ook veel meer dan aan de buitenkant lijkt: De klemmen zijn gebaseerd op het veroorzaken van een draaing van gewrichten in een richting die fysiek weerstand oproept. Degene die de klem ondergaat (uke) leert zich aanpassen aan de energie (impact) van degene die de klem zet (tori) op een manier waarin o.a. timing, flexibiliteit en kracht plus je mentale instelling samenkomt. Voor welke reactie kies je? Een beetje meegaan of juist niet, of misschien loop je zelfs vooruit op de beweging zodat je het contact een beetje vermijdt.
Het leuke is dat tijdens het maken van deze keuzes het mentale én het fysieke 1 ding gaan worden. De scheiding valt weg, of beter gezegd, deze blijkt slechts denkbeeldig. Door dit te beseffen ontdek je Ai.
Moment vóór het aanzetten van een polsklem; Met Marjo en Dick
Degene die de klem zet (tori) zal willen voorkomen dat ‘uke’ door bv. een schrikreactie zich losmaakt; Immers dan is de controle en ook de oefening weg. Om dit goed te leren zal je oa. elk gevoel van willen domineren moeten loslaten. Zo leren beide partijen dus tegelijk.
Plezier én een fit lichaam dus. In de toekomst verwacht ik dat Aikido ook op scholen onderwezen gaat worden zoals vroeger de gymklas. Bij nieuwe generaties zien we namelijk een onbedwingbare behoefte naar wezenlijke verdieping en dan wil je toch ontdekken wat het is dat ‘body & mind’ overstijgt. De verbindende kracht die hiervan uitgaat is waarom mijn eerste leraar Simon Deering vaak zei: “Aikido is family.”
foto by Bas van Wersch – Aikidojo Amstelveen op bezoek in Haarlem
De lettergreep Ki zijn we niet vergeten; Daarover een andere keer. Wil je meer weten over de door Aikido Nederland georganiseerde Week van de Aikido, klik dan hier !
Onder toeziend oog van de foto van Erik Louw bij de kamiza werden woensdagavond de laatste voorbereidingen getroffen in de vorm van het leggen van de matten; Lásló reed de bus langs maar liefst 4 lokatie’s met dit jaar ook een aparte mat voor kinderklassen.
Marjo van den Heuvel Sensei opende donderdagochtend de Zomerschool 2022 op zijn typisch eigen wijze en met flinke balansverstoringen die sommigen deden denken aan de technieken van Yokota Sensei van Hombu-dojo. Extra gewichtsverplaatsing en een kleine manipulatie van de elleboog resulteert in een efficiënte techniek. En veel plezier.
Veel plezier, nog niet genoeg balansverstoringCombinatie van beide
De lessen van Marjo waren een fijn begin van de Zomerschool.In de middag zou Thomas Huijgen Sensei les geven, maar hij trainde eerst nog intensief met Niek.
“Meebewegen als Uke”
Op onnavolgbare wijze demonstreerde Thomas Huijgen Sensei hoe je als uke moet oefenen om mee te bewegen op een manier dat tori geen enkele weerstand voelt. Als je dit leert worden je toepassingen van technieken wezenlijk beter. Een ander belangrijk punt van aandacht voor hem is het ‘werken op de lijn’. Geen ‘ongevere’ taisebakki’s maar bewust zijn van waar je precies stapt en op de lijn blijven.
Romeo Biekman Sensei opent de les
Tegelijkertijd waren er op afzonderlijke puzzelmatten voor het eerst op de Yuwakai Zomerschool ook kinder / beginners-klassen. De deelnemers hebben de lessen van Romeo als erg positief ervaren dus dit gaat Yuwakai vast vaker op deze manier organiseren.
“Een goede balansverstoring, al zeg ik het zelf”, zou Adriaan zeggen.
Vrijdagochtend opende Dick Willems Sensei de les. Bekend van zijn ‘bodyworks’ koos hij voor de insteek van het optimaal beheersen van de ukemi.
Bewustzijn trotseert de zwaartekracht
In zijn lessen is veel aandacht gegeven aan het genereren van krachtwerking door juist gebruik van heup en benen. De details op dit gebied bleken gezien de reactie’s ook voor de gevorderden erg welkom.
Bart Brolsma Sensei
Na de lunch volgde de lessen van Bart Brolsma Sensei. In zijn les werd het accent gelegd op de ma-ai; de feitelijke afstand tot elkaar tijdens het uitvoeren van de technieken. “Je kan het een beetje knuffelen noemen”.
Bill Planck en Thomas Huijgen knuffelen
Vanwege de warmte waren alle lessen iets korter dan gepland en zaten we vrijdagmiddag op tijd in de gastvrije kantine om bij te praten. Om te beginnen natuurlijk ook over de herinneringen aan Erik.
Een glaasje Jägermeister ter ere van Erik
We dronken op elkaars gezondheid; Naast Erik’s glas bier stond vaak dit glaasje waarvan de overmaat hem ongelukkig genoeg fataal is geworden. Kampai Erik! Voor velen blijf je een groot voorbeeld.
Blij met de fijne sfeerKoning van het matten-transport
Johanneke bedacht en voerde uit: De Bonte Avond oftewel Het Spel van de Lange Tongen. Hoewel sommigen ( oa. ik) eerst wat weerstand hadden, bleek het een groot succes en ik ben dankbaar voor het doorzetten van de vele geestige opdrachten die de gemoederen danig in beweging bleken te brengen.
Het begon rustig met een Origami-opdrachtMoeilijker werd het toen Haiku’s bedacht moesten worden
Haiku is Japanse dichtkunst en bestaat uit 3 versregels waarbij de eerste regel uit 5 lettergrepen bestaat, de tweede uit 7 en de derde uit 5 lettergrepen.
Voorgedragen onder toeziend oog van de jury
Het was erg leuk te zien dat alle opdrachten serieus werden uitgevoerd en iedereen goed bij de les bleef.
Na de presentatie’s werd de winnaar direct bekendgemaakt
Wie doet het snelst een hakama om terwijl je dat nog nooit eerder gedaan hebt ? Elk team had minstens één iemand die nog geen zwarte band had en verrast werd door deze opdracht.
Druk overleg en veel hilariteit
Voor de laatste opdracht kreeg elk team een schoteltje 10 wasabi-borrelnoten die vervolgens met stokjes opgegeten diende te worden.
Het was een erg gezellige avond geworden. De tijden van doorzakken op de camping tot diep in de nacht leek ook een beetje voorbij; De meesten wilde graag uitgeslapen zijn voor de zaterdag. Terwijl de eerste twee dagen jonge leraren de lessen verzorgden, zou dit de komende twee dagen gedaan worden door Hubert van Ravensberg Shihan.
Warming-up door Bogusia
Dick Willems: “Deze zaterdag stond in het teken van het recente verlies van onze geliefde meester Erik Louw shihan. Na een toespraak uit het hart van Yuwakai voorzitter Rudolf Dekker en een enerverende warming-up door Bogusia van Ravensberg, verzorgde ik een jo-les in de geest van Erik shihan: Doe je best, maar vergeet niet ook te lachen.
Lachen als je wordt aangevallen
Daarna was het podium aan Hubert van Ravensberg shihan, die de aandacht vestigde op de rol van uke in aikido: het leveren van een serieuze aanval. In de middag werd dit thema verder uitgewerkt door Hubert shihan, doorspekt met anekdotes uit de Nederlandse aikido-geschiedenis en geillustreerd met technieken uit hanmi-handachi. Na afloop van de lessen werden lichaam en geest tot rust gebracht met een coolingdown, om in de avond in optima forma deel te kunnen nemen aan de barbeque.”
Huisje 8, van Johanneke en Quirijn, was gedurende deze Zomerschool de centrale locatie, niet alleen voor de BBQ. Ook de lunches stonden elke middag op deze plek klaar zodat niemand zich hierover hoefde te bekommeren.
Nooit uitgesproken als het over Aikido gaatOpruimen op het Trekkersveld
Voorafgaand aan de les van zondagochtend ruimden de meesten hun kampeerspullen al op; We hadden de afgelopen dagen mooi weer gehad en dat werd ook erg gewaardeerd.
Belangrijke detailsUitleg door Hubert van Ravensberg Sensei
Na de ochtendles werden alle matten gezamenlijk opgeruimd en oefenden we met Hubert een aantal zwaardkata’s van Saito Sensei waarbij de Katori-zwaardvechters moesten proberen de slag met meer rust te maken.
Na afloop werden de aanwezige leraren nog een keer extra bedankt en in het zonnetje gezet; Zij vingen op fantastische wijze het plotselinge verlies van Erik Louw Shihan op, zodat de Zomerschool doorging; Samen met alle aanwezige aikidoka’s ontstond er een bijzondere sfeer die we denk ik niet snel zullen vergeten.
Soms was het stil in de dojo. Er trainden dan enkele zwaardvechters, duidelijk zich concentrerend op het juist uitvoeren van de kata. Het duurde dan niet lang of bovengenoemde vraag klonk als een donderslag door de ruimte, bijna nog in de verre verte door-echoënd, op een toon en met een scherpte die alleen Erik voortbracht. Iedereen gaf direct gehoor en in de dojo kwam het weer tot leven.
Hier denk ik aan nu Erik de overtocht maakte naar de universele ruimte die wij allen delen. Gisteren, op 22 augustus, kwamen van heinde en verre familie en vrienden afscheid nemen van Sensei Erik, van onze Oebidoebi, Conifrere en AikiSan, maar bovenal van de tijd dat we Erik om ons heen hadden. Lionel en Corinne kwamen zelfs uit Parijs om hem laatste groet te brengen.
Het was erg mooi om te zien hoeveel mensen gebruik maakten van de gelegenheid vooraf persoonlijk afscheid te nemen. Jammer dat de financiën geen grote zaal voor iedereen toelieten echter mede dankzij de erehaag na afloop was er een sterk gevoel van verbondenheid. Op het besloten afscheid spraken Dennis, Marcel, Sebas en Lydia.
Dennis: “Altijd goed voor me”Marcel: “Jacobse en van Es”Sebas: “Vaak bellen, smeden en gezellig varen”Lydia: “Nieuwe lintjes komen eraan”
Verrijkende verhalen die voor velen herkenbaar waren illustreerden waarom Erik zo enorm gerespecteerd werd. Malte uit Vietnam was er helaas zelf niet bij, maar verzorgde een video met een sterk verhaal en prachtige beelden van Erik’s laatste jaren in Vietnam wat hem elke keer zo erg goed deed.
Rond 16u was de dienst voorbij en dronken we een kop koffie in de ruimte ernaast waar we nog een beetje beduusd keken naar een video van Erik waarin hij uitlegt wat hij bedoelt met “krimpen en groot blijven” .
Een kwartiertje later gingen we naar beneden om definitief afscheid te nemen in de vorm van de erehaag. Langzaam reed de auto met de kist en de bloemen langs al die mensen die Erik zo graag zag, om vervolgens rechts af te slaan en aan het eind van de straat links het hoekje om. Gelukkig praten wij Nederlanders graag, want de achterliggende leegte viel daardoor wat minder op.
Tegelijkertijd is er nieuw leven in aantocht en onvermijdelijk kwam het voorstel dan maar even langs te gaan bij Jack Dish om verder te praten over die oneindige hoeveelheid herinneringen aan Erik die allemaal gedeeld moeten worden.
Als Aikidojo bedanken we graag iedereen die aanwezig was en iedereen die graag wilde komen maar er onverhoopt toch niet bij kon zijn. We zijn ook blij met het interview waarin hij zijn visie met ons allen deelt.
